Kryteria przyjęcia próbek do Pracowni Diagnostyki Włośni
Zleceniodawca / właściciel ma świadomość, że sposób pobrania próbki oraz warunki jego dostarczenia do TPDW mają wpływ na wynik badania i bierze za te czynności odpowiedzialność. Za prawidłowe pobranie próbek do badań z zachowaniem możliwości identyfikacji zwierzęcia, od którego próbki pochodzą, odpowiadają osoby pobierające próbki. Są oni również odpowiedzialni za prawidłowe opakowanie, opisanie, oznakowanie, zabezpieczenie na czas transportu oraz dostarczenie próbek do TPDW.
Próbki mięsa przyjmowane do badań podlegają ocenie pod względem przydatności do badań według kryteriów określonych w niniejszej instrukcji.
Próbki pobiera się z jednego z miejsc predylekcyjnych, uwzględniając kolejność zgodnie z poniższą tabelą. W przypadku braku odpowiedniej ilości mięśni w pierwszym z miejsc, pobiera się tkankę mięśniową z kolejnego miejsca.
| Gatunek zwierzęcia wrażliwy na zarażenie larwami włośni | Miejsca predylekcyjne, z których należy pobierać próbki pierwotne (w kolejności) |
| świnia domowa | filary przepony, mięśnie żwaczowe |
| dzik | filary przepony, mięśnie przedramienia, mięśnie języka |
| koń | mięśnie żwaczowe, filary przepony, mięśnie języka |
| nutria, bóbr, borsuk | filary przepony, mięśnie żwaczowe, mięśnie okołojęzykowe, mięśnie języka |
W przypadku , gdy niemożliwe jest pobranie z w.w. miejsc próbkę pobiera się z: mięśni międzyżebrowych, mięśni szczęki, mięśni brzucha.
Liczba i wielkość próbek.
Liczba próbek musi być zgodna z deklaracją na zleceniu.
Próbki do badań powinny mieć wielkość umożliwiającą wykonanie badania zgodnie z obowiązującą metodyką, wraz z dochodzeniem do pojedynczej zakażonej tuszy w przypadku stwierdzenia larw włośni w próbce zbiorczej.
W przypadku próbek mięsa przeznaczonego na użytek własny masa pobranej próbki niezależnie od gatunku, z którego ją pobrano nie może być mniejsza niż 100 g.
W przypadku niezgodnej z deklarowaną ilości próbek lub zbyt małej wielkości próbki do badań, należy skontaktować się ze zleceniodawcą w celu dokonania uzupełnień.
Opis próbek
Opis próbek powinien być czytelny, dokładny i zgodny ze stanem faktycznym. Powinien umożliwić łatwą i całkowitą identyfikację dostarczonej próbki z tuszą, z której została ona pobrana oraz właściciela badanych próbek w przypadku mięsa przeznaczonego na użytek własny.
Opakowanie próbek
Próbki z ubojni powinny być dostarczane do TPDW w zamkniętych i opisanych tacach uniemożliwiających pomieszanie się próbek.
Do TPDW znajdujących się poza ubojnią, próbki na tacach powinny być przewożone w większym, zamykanym pojemniku transportowym w miarę możliwości zaplombowanym przez urzędowego lekarza weterynarii odpowiedzialnego za pobieranie i transport próbek.
Próbki mięsa przeznaczonego na użytek własny powinny być dostarczane w nieuszkodzonych, szczelnych opakowaniach (np. woreczkach lub pojemnikach plastikowych, słoikach) aby zapobiec ewentualnym wyciekom, wzajemnej kontaminacji oraz wtórnym zanieczyszczeniom. Opakowania powinny być w miarę możliwości przejrzyste aby była możliwość wstępnej oceny próbki.
Próbki pochodzące z poszczególnych tusz powinny być zapakowane oddzielnie i dokładnie opisane / oznakowane.
Oznakowanie i identyfikacja próbek
każda próbka na tacy powinna znajdować się w oddzielnym wyraźnie oznaczonym polu. Każda taca powinna być wyraźnie oznakowana kolejnym numerem i/lub inną identyfikacją ubojni (np. nazwa ubojni lub weterynaryjny numer identyfikacyjny).
Oznakowanie próbek dokonane przez osobę pobierającą próbki powinno być jednoznaczne, czytelne i zgodne z towarzyszącą dokumentacją. Próbki pochodzące od macior i knurów powinny być dodatkowo oznakowane w rzeźni lub po dostarczeniu do TPDW na podstawie dołączonego zlecenia.
W przypadku niejednoznacznego oznakowania próbek do badań, należy skontaktować się z osobą pobierającą próbki i wyjaśnić wątpliwości lub dokonać uzupełnień.
Próbki mięsa przeznaczonego na użytek własny powinny być oznakowane w taki sam sposób w jaki oznakowana jest tusza, z której pochodzą i w sposób uniemożliwiający zniszczenie lub zagubienie oznakowania.
Wygląd zewnętrzny próbek
Próbki mięsa do badań powinny być świeże, nie wykazujące cech zepsucia, powinny stanowić fragmenty tkanki mięśniowej poprzecznie prążkowanej, wolne od powięzi i tłuszczu oraz innych elementów, które nie ulegają wytrawieniu, oraz w których istnieje małe prawdopodobieństwo występowania larw włośni (np. fragmenty krezki, tkanka łączna, płuc, wątroby, tłuszczu, itp.). Próbki nie powinny być mrożone.